شماره ۱۳۲ - ای رهرو نادان که روانی چون شط
شماره ۱۳۳ - مخور نگشته از می ناب چه حظ
شماره ۱۴۰ - ای کاوردت ز نطفهای ایزد پاک
شماره ۱۴۲ - تا چند رقیب در برش گیری تنگ
شماره ۱۴۳ - از نام تو کعبه را چسان نبود ننگ
شماره ۱۴۶ - هستیست گلی کزوست ما را دلتنگ
شماره ۱۵۴ - دیریست جدا ز عالم لاهوتم
شماره ۱۶۴ - من شیوه آن بهانه جو میدانم
شماره ۱۶۵ - ناگاه طلسم جسم را میشکنم
شماره ۱۶۹ - پیدا چو گهر ز قطره آب شدیم
شماره ۱۷۳ - در وحدت آن جان جهان هست سخن
شماره ۱۷۶ - یکروز بوصل کامرانی کردن
شماره ۱۷۷ - نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
شماره ۱۹۳ - ای ز آب و هوای دیر مردم گشته
شماره ۱۹۴ - ای گشته جماد و باز مردم گشته
شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
شماره ۲۱۱ - ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
شماره ۲۲۱ - ای آتش کینت ز من افروختنی
بخش ۸ - در ستایش سخن و مدح استاد سخن گستران حکیم ابوالقاسم فردوسی علیه الرحمه
بخش ۱۲۴ - خواندن امام اشعار چند در بی وفایی دنیا