شماره ۵۴۹ - یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی
شماره ۵۵۹ - ز نیرنگ نطقش به مضمون نیایی
شمارهٔ ۱۰ - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعست
شمارهٔ ۱۴ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان بن بیرام خان واقعست
شمارهٔ ۱۵ - یک قصیده
شمارهٔ ۱۸ - این قصیده در منقبت ابوالحسن علی بن موسی الرضا (ع) بعد از قصیده وارد شده
شمارهٔ ۲۵ - و له ایضا نعت رسول اکرم (ص) و قصد ترک گجرات
شمارهٔ ۴۱ - یک قصیده
شمارهٔ ۴۳ - این قصیده در ایام عزیمت مکه معظمه و وداع دوستان در نعت همان مقام علیه متبرکه مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان گفته شده
شمارهٔ ۴۴ - یک قصیده
شمارهٔ ۱ - این ترکیب موحدانه در دارالسلطنه لاهور در فصل گل و بهار در اوان سرمستی ها در تعریف خرمی عالم مذیل به نام نامی صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان در استدعای صحبت ایشان گفته شده
شمارهٔ ۲ - این ترکیب نیز در سوک مفخرالشعرا خواجه حسین ثنایی گفته شده
شمارهٔ ۳ - این ترکیب بند حین وداع و معاودت از مکه معظمه به هندوستان به طرز عرفای موحد در نعت حضرت سید المرسلین مذیل به اسم ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان بن بیرام خان گفته شده
شمارهٔ ۶ - این ترکیب بند مرثیه ایست که در فوت ولد دلبندم نورالدین محمد که دوازده روز در فضای دنیا بود گفته شده
شماره ۳ - بگشای «نظیری » نظر کوته را
شماره ۶ - نور تو به قدر روزن سینه تست
شماره ۱۰ - بی پرده تر از حدیث ما عصمت ماست
شماره ۱۴ - برخیز که عشق از گرانان سیرست
شماره ۱۵ - در پایه من سپهر را هستی نیست
شماره ۱۸ - درد سر و گردن تو حرز تن تست