شماره ۱۱۲ - گر از مشهد اگر ز بلخ آمده ایم
شماره ۱۱۷ - کم جو که به قیمتست سرمایه من
شماره ۱۲۱ - خود را به رکاب آشنایی برسان
شماره ۱۲۵ - ای فیض سپهر و نور اختر با تو
شماره ۱۲۷ - آویز به طره از خم و پیچ مگو
شماره ۱۳۳ - تا نگذری از قشر منقا نشوی
شماره ۱۳۴ - تا کی همه کوکنار آخر گزکی
شماره ۱۳۵ - یک دم دل شاد را به صد دم ندهی
شماره ۱۳۷ - چندان که به حکمت گروی دورتری
شماره ۴ - تن شود خاک و، همان سودای ما ماند بجا
شماره ۵ - چون کند سویم نظر، چشم از کجا خواب از کجا
شماره ۸ - الهی نفرت از ما ده، بنوعی اهل دنیا را
شماره ۱۰ - ذوق برهنگی عقل از تن گرفت ما را
شماره ۱۹ - بهار است و از اشکم گل به دامن میکند صحرا
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
شماره ۲۵ - عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را
شماره ۲۶ - صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را
شماره ۲۷ - بنرمی میتوان تسخیر کردن خصم سرکش را
شماره ۲۹ - خواهد گشود عقده دلهای ریش را
شماره ۳۳ - گشته از سوز شرر زان سینه گلخن سنگ را