فلسفه

صفی علیشاه رباعیات شماره ۱۷ - هنگام سحور جلوه پیر خوش است صفی علیشاه رباعیات شماره ۲۳ - گویم سخنی نه از ره نفس و مزاج صفی علیشاه رباعیات شماره ۲۴ - زان پیش که منهدم شود کاخ مزاج صفی علیشاه رباعیات شماره ۳۷ - ما را سر ملک و فکر شاهی نبود صفی علیشاه رباعیات شماره ۳۸ - زین منزل جسم عاقبت نقل بود صفی علیشاه رباعیات شماره ۴۰ - گر کار جهان بوفق دلخواه نشد صفی علیشاه رباعیات شماره ۴۱ - آنانکه بمعرفت مسلم بودند صفی علیشاه رباعیات شماره ۴۲ - آنانکه براه عقل و برهان رفتند صفی علیشاه رباعیات شماره ۴۳ - گر کار جهان به میل ما ساز نشد صفی علیشاه رباعیات شماره ۵۳ - هر کس که رهی گزید رهبر نشود صفی علیشاه رباعیات شماره ۵۸ - باری ز جنون و عقل ما بار نشد صفی علیشاه رباعیات شماره ۶۲ - عاقل می پخته را به خامی نخورد صفی علیشاه رباعیات شماره ۷۴ - عمرت رود ارتمام برجرم و هوس صفی علیشاه رباعیات شماره ۷۹ - مائیم قلندران وارسته ز خویش صفی علیشاه رباعیات شماره ۸۲ - شئیی بنظر نمایدت تا ناقص صفی علیشاه رباعیات شماره ۸۶ - لفظی که نباشد آگه از وی لافظ صفی علیشاه رباعیات شماره ۸۸ - گر میری و مرتراست اقلیم وسیع صفی علیشاه رباعیات شماره ۹۱ - یکرنگ بخم کن فکان زد صباغ صفی علیشاه رباعیات شماره ۹۷ - ای هستیت از تمیز خلقان همه پاک صفی علیشاه رباعیات شماره ۱۱۱ - عالم بمثال چون سرابست همه