مثنوی
شماره ۲ - شستند به می خرقه ی آلوده ی ما را
شماره ۱۵ - دل طلبکار وصال ار ز تو در کوی تو بود
شماره ۲۳ - هزار دور از سپهر چون بگذرد گه شود
شماره ۳۹ - هیچ شگفتی ز هر چه هست بعالم
شماره ۵۶ - گر عناصر سرگران کردند با من نوبتی
شماره ۱ - دلا دیدی که در درماندگی ها
شماره ۲ - بر باد داد زلف مجعد را
شماره ۱۱ - جهل بر هم کتاب عقل و دفترای طولانی
شماره ۱ - ای غمت اصل مدعای وجود
در صفات آیینۀ دل و کشف اسرار حقیقت در نمود صور فرماید
در آگاهی دادن دل در عین منزل و او از آن عاشق بودن فرماید
شماره ۱ - بشناختمت در همه جا ای بت عیار
شماره ۲ - تو پریچهره مر از مردم بالائی
شماره ۳ - در شهر ما بتی است که بر جان بود امیر
شماره ۱ - هستی نبود سزای کس غیر خدا
شماره ۸ - عالم چو حباب و هستی حق چو یم است
شماره ۱۰ - چون شاهد ما به خودنمایی برخاست
شماره ۱۱ - گوید همه چیز و هر کس حق با ماست
شماره ۱۵ - در خلق خوبش خلق نکو ممتحن است