غزل ۲۸۲۳ - بهار آن دل که خون گردد به سودای گل رویی
غزل ۲۸۲۴ - تمثال خیالیم چه زشتی چه نکویی
غزل ۲۸۲۶ - به عجز کوش ز نشو و نما چه میجویی
غزل ۲۸۲۷ - چو محو عشق شدی رهنما چه میجویی
رباعی ۲ - اگر دانی زبان اختران را
رباعی ۴ - سرمایه ی عیش، صحبت یاران است
رباعی ۵ - از مرگ نترسم که مددکار من است
رباعی ۱۰ - ای مشت گل این غرور بیجای تو چیست؟
رباعی ۱۱ - بی دولت عشق زندگانی نفسی ست
رباعی ۱۲ - هر صبح که کردیم به غم شام گذشت
رباعی ۱۳ - گر خاک در یار نفروختیم گذشت
رباعی ۱۶ - هر ذره ی خاک من زبانی دارد
رباعی ۱۸ - آن فر و شکوه کبریاییت چه شد؟
رباعی ۲۱ - گر علت مرگ را دوا می کردند
رباعی ۲۳ - پیران که چنین مقام و حرمت دارند
رباعی ۲۵ - این سنگ ملون که گهر می نامند
رباعی ۲۶ - عارف به دل ذره جهان می بیند
رباعی ۲۸ - تا این خرد خام تو، معیار بود
رباعی ۲۹ - امروز که عصر علم و فرهنگ بود
رباعی ۳۱ - هرکس که به ازدواج پابند شود