رباعی ۶۶ - از عالم کفر تا به دین یک نفس است
رباعی ۷۱ - دیدم رندی که سید رندان است
رباعی ۷۲ - آن عین که عین جملهٔ اعیان است
رباعی ۷۵ - در دیدهٔ ما هر دو جهان آینهای است
رباعی ۷۸ - یاری که چو ما غرقهٔ دریا گردد
رباعی ۸۴ - بیماری اگر کنی دوا به باشد
رباعی ۸۶ - گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند
رباعی ۸۸ - بی اسم کسی درک مسما نکند
رباعی ۹۰ - این نقش خیال عالمش می خوانند
رباعی ۹۲ - ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود
رباعی ۹۳ - تا هستی ما به ما عیان خواهد بود
رباعی ۹۴ - داند عالم اگر نکو اهل بود
رباعی ۹۵ - وجدان تو با وجود چندان نبود
رباعی ۹۸ - هر آینه ای که در نظر می آید
رباعی ۱۰۱ - نقشی و خیالیست که عالم خوانند
رباعی ۱۰۳ - رندان ز وجود وز عدم دم نزنند
رباعی ۱۰۸ - یک عالم از آب و گل بپرداخته اند
رباعی ۱۱۳ - بی اسم کسی درک مسما نکند
رباعی ۱۱۶ - یاری که مدام این سخن را خواند
شماره ۴ - رو وصال خدا طلب ای یار