رباعی ۱۲۰ - آب است که جان ما از او می یابد
رباعی ۱۲۱ - تا با تو توئی بود دوئی خواهد بود
رباعی ۱۲۵ - هستی یکیست آنکه هستی شاید
رباعی ۱۲۶ - عینی به ظهور عین ها بنماید
رباعی ۱۳۴ - عینی که ظهور کرد اعیان نبود
رباعی ۱۳۸ - کفر چو منی گزاف و آسان نبود
رباعی ۱۴۰ - در بحر محیط هر که او غرق بود
رباعی ۱۴۱ - با حکمت ما نصیر طوسی چه بود
رباعی ۱۴۵ - بر خاک درش هر که مقامی دارد
رباعی ۱۴۹ - یک نقطه به ذات خود هویدا گردید
رباعی ۱۵۵ - از جود وجود عشق لا شی ، شی شد
رباعی ۱۵۷ - گر قطره نماند آب باقی باشد
رباعی ۱۵۹ - در ملک اگر شاه عراقی باشد
رباعی ۱۶۰ - دانستن علم دین شریعت باشد
رباعی ۱۶۱ - سازنده اگرچه ساز نیکو سازد
رباعی ۱۶۸ - برخیز خوش و از سر عالم بگذر
رباعی ۱۷۰ - ای یار بیار جام و کامی بردار
رباعی ۱۷۲ - ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
رباعی ۱۷۵ - ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
رباعی ۱۸۲ - این جام و شراب جسم و جان دریابش