رباعی ۲۷۸ - بگذر ز حدوث و قدم هیچ مگو
رباعی ۲۸۱ - در کتم عدم عقل خیالی بسته
رباعی ۲۸۲ - رند است کسی که از خودی وارسته
رباعی ۲۸۷ - موجود به واجب الوجودیم همه
رباعی ۲۸۸ - در هر دو جهان غیر یکی باشد نه
رباعی ۲۸۹ - ما را می کهنه باید و دیرینه
رباعی ۲۹۱ - مستم ز خرابات ولی از می نه
رباعی ۲۹۳ - گر معرفت نامتناهی یابی
رباعی ۳۰۰ - گفتم مستم گفت چنین پنداری
رباعی ۳۰۵ - گر عالم سر لی مع اللّه شوی
رباعی ۳۱۱ - گر زان که به ذوق علم ما را دانی
رباعی ۳۱۲ - ای آنکه طلبکار جهان جانی
رباعی ۳۱۵ - تا جامع اسرار الهی نشوی
رباعی ۳۱۷ - با عقل حدیث عشق گویی هی هی
رباعی ۳۱۸ - در کتم عدم وجود جویی هی هی
رباعی ۳۱۹ - با عقل حدیث عشق گوئی هی هی
دوبیتی ۱۰ - نور خورشید می دهد ما را
دوبیتی ۱۳ - هر نفس آئینه ای از غیب بنماید به ما
دوبیتی ۱۴ - قلعهٔ دل خوشتر است از قلعهٔ این شهر ما
دوبیتی ۱۸ - همه مستهلکند موج و حباب