شماره ۹۲ - چون که پر داد مرغ جان را باز
شماره ۱۰۱ - خواجهای دیدم که می آید ز کیچ
شماره ۱۰۲ - خوش آب حیاتی است روان از نفس ما
شماره ۱۰۸ - در جهانی که عقل و ایمان است
شماره ۱۱۰ - در حضرت او وحدت و کثرت دریاب
شماره ۱۱۱ - در حقیقت بنده و سیّد یکی است
شماره ۱۲۰ - در فنا رفت و در بقا آسود
شماره ۱۲۳ - در مظاهر آنچنان پیدا نمود
شماره ۱۲۶ - در وحدت اگر کثرت ما محو شود
شماره ۱۳۳ - دیدهٔ ما چو نور او بیند
شماره ۱۳۴ - ذاتی و چه ذات ، ذات موصوف من است
شماره ۱۳۵ - ذرهای نیست که خورشید در او پیدا نیست
شماره ۱۴۷ - سر آبی نه سرابی طلب از خویش سر آبی
شماره ۱۴۸ - سر کل چون کله نهد بر سر
شماره ۱۵۱ - سلب و ایجاب در نمی گنجد
شماره ۱۶۵ - ظاهر و باطن ار کنی کامل
شماره ۱۶۶ - ظاهر و باطن صدف می خوان
شماره ۱۶۸ - ظل ید مطلق است این دست
شماره ۱۶۹ - عارفان غیر او به او دانند
شماره ۱۷۲ - عالم و معلوم آنجا هست نیست