غزل ۵۲۸ - تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زن
غزل ۵۵۷ - اگر آرایش از دکانچهٔ ناموس بستانی
غزل ۵۶۹ - با گلهٔ دوستان هست حلاوت بسی
رباعی ۷ - این ناله که در آتش خویش است کباب
رباعی ۹ - نادان به عمارت بدن مشغول است
رباعی ۱۰ - راهی بنما که رهنما مردی نیست
رباعی ۱۴ - آن کز نظرش حجاب صورت بر خاست
رباعی ۱۶ - با سال و مه ام دقیقه و ساعت نیست
رباعی ۱۸ - آنم که رعیت کمینم دهر است
رباعی ۳۵ - معموری عقل فضلهٔ ویرانی ست
رباعی ۳۸ - دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
رباعی ۵۰ - عرفی من و دل نه خوب دانیم و نه زشت
رباعی ۵۹ - ای آن که برت سفال و یاقوت یکی است
رباعی ۶۴ - دل دشمن شادی ست و در کار غم است
رباعی ۷۱ - آن شور که این مفرد و این وافی چیست
رباعی ۷۲ - ای مهر تو هیچ وکین دشمن هم هیچ
رباعی ۷۷ - عرفی که قدم در دهن تیشه نهد
رباعی ۹۰ - در سردی یخ بند که لرزد خورشید
رباعی ۹۱ - شاهی که فلک هم گهر او نشود
رباعی ۹۶ - جمعی ز کتاب سخنت می جویند