رباعی ۱۳۲ - حیوان ز نبات است و نبات از ارکان
رباعی ۱۳۳ - جایی که مقام نیستات، مرحله دان
رباعی ۱۳۵ - یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
رباعی ۱۴۰ - گویند کز این جهان مگر شادم من
رباعی ۱۴۲ - دل مغز حقیقت است و تن پوست، ببین
رباعی ۱۴۸ - افضل درِ دل می زنی، آخر دل کو؟
رباعی ۱۴۹ - دنیا به مراد رانده گیر، آخر چه؟
رباعی ۱۵۱ - ای دل به چه غم خوردنت آمد پیشه
رباعی ۱۵۵ - رندی باید، ز شهر خود تاختهای
رباعی ۱۵۶ - این نیست جهان جان که پنداشته ای
رباعی ۱۵۷ - گر دریابی که از کجا آمدهای
رباعی ۱۵۸ - ای عین بقاء در چه بقایی که نهای؟
رباعی ۱۶۲ - از معدن خویش اگر جدا افتادی
رباعی ۱۶۴ - گر حاکم صد شهر و ولایت گردی
رباعی ۱۶۵ - تا کی پی اسباب و تنعم گردی؟
رباعی ۱۶۷ - یک ذره ز فقر اگر به صحرا بودی
رباعی ۱۶۹ - در جستن جام جم ز کوته نظری
رباعی ۱۷۸ - در راه طلب اگر تو نیکو باشی
رباعی ۱۸۱ - رفتم به سر تربت محمود غنی
رباعی ۱۸۲ - ای آن که خلاصهٔ چهار ارکانی