شمارهٔ ٧ - انوشیروان و موبدان
شماره ۱ - ای دل همه حاجتی روا باد ترا
شماره ۶ - ایزد به وجود از عدم آباد مرا
شماره ۴۱ - اسبی که قضا در پی او وقت شتاب
شماره ۴۷ - در هجر بسی مکوش ای در خوشاب
شماره ۴۹ - افسوس که عمر من ز هفتاد گذشت
شماره ۵۰ - ایدل اگر اعتقاد تو هست درست
شماره ۵۳ - ایدل غم این عالم فانی هیچست
شماره ۵۴ - ای دل چو نعیم این جهانی شدنی است
شماره ۶۰ - از حکم ازل بهیچ رو مهرب نیست
شماره ۶۱ - ایدل بدو نیک اینجهانی هیچست
شماره ۷۲ - از راحت روزگار جز نامی نیست
شماره ۷۳ - این برشده دولاب که گردد پیوست
شماره ۷۸ - انسان نه بدینصورت و شکل انسانست
شماره ۸۳ - ایدل طلب کار جهان چیزی نیست
شماره ۸۴ - آنم که فلک بنده مطواع منست
شماره ۸۵ - ایخواجه اگر سپهر دون برکشدت
شماره ۸۹ - ایدوست سر و پای فلک پیدا نیست
شماره ۱۰۷ - بگذشت حیات آنکه دلشاد بزیست
شماره ۱۰۹ - بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست