شماره ۱۲۲ - چون آکهیی نبینم از توحیدت
شماره ۱۲۳ - چون تعبیه جهانیان بسیارست
شماره ۱۲۶ - گر دور فلک تابع فرمان تو نیست
شماره ۱۳۴ - گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
شماره ۱۳۵ - در وحدت کاینات آنرا که شکیست
شماره ۱۳۶ - هر کو بسعادتی رسد روزی بیست
شماره ۱۳۷ - گر هر چه کند بنده بتقدیر خداست
شماره ۱۴۱ - حاصل چه از این که صورت خواجه نکوست
شماره ۱۴۶ - در خاطرم این لطیف مصراع گذشت
شماره ۱۴۷ - صاحب نظری خوش سخنی فرمودست
شماره ۱۴۸ - هر چیز که در ازل بدان فرمان نیست
شماره ۱۵۰ - گردون که سوی سفله و دونش نظرست
شماره ۱۵۱ - هر روز ترا بمن گمانی دگرست
شماره ۱۵۵ - گیرم که بصد رسید عمریکه تر است
شماره ۱۶۹ - گر کار تو نیکست بتدبیر تو نیست
شماره ۱۷۴ - راحت ز طبیعت جهان مهجورست
شماره ۱۷۵ - هر کس که ره و رسم جهان نیک شناخت
شماره ۱۷۶ - جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
شماره ۱۷۸ - معنیت چو آنجا بگذارد صورت
شماره ۱۸۲ - هر کس که از این عالم فانی بگذشت