فلسفه

ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۱۹۴ - ما انفس و افاق بدیدیم و گذشت ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۰۱ - گفتم که چرا از شکرت رست نبات ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۱۵ - این چرخ سراسیمه بیفایده گرد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۱۸ - آنرا که دماغ و عقل باهش باشد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۱۹ - اسباب سعادات مرا مجتمع اند ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۲۵ - از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۲۷ - آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۲۸ - ایدل چه کنی طرب که فانی باشد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۲۹ - آنکس که همای همتش پر دارد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۳۲ - آنها که درین رباط بی بنیادند ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۳۸ - ایدل فلکت گر چه زبون میدارد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۴۱ - بودند جهاندار بسی خسرو و گرد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۴۸ - تا مرغ روانت در قفس خواهد بود ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۵۲ - تا بسته صحبت کسی خواهی بود ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۶۳ - چون گشت زمین از سپه برف سفید ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۶۹ - خوش باش که جز تو دگری نیست پدید ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۷۸ - روشن شود آنرا که هدایت باشد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۸۰ - ز اندیشه هر چه وصف مالی دارد ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۸۹ - هر کو بجهان بجز خوشی نگزیند ابن یمین فَرومَدی رباعیات شماره ۲۹۰ - وقتیکه یلان برند بر کنده حسد