فلسفه

فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۷ - ما را همه از دو کون یک گوشه بس است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۰ - ای جعبه رأی را چه دین و کیش است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۴ - هر کس که چو گل در این چمن یکرنگ است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۵ - هر کس که در این زمانه با فرهنگ است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۶ - دنیا که حیاتش همه جنگ و جدل است فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۰ - آئینه حق نما دل خسته ماست فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۲ - قانون که اصول واجب التعظیم است فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۶ - گر طالب صلح نامه طوفان است فرخی یزدی رباعیات شماره ۳۹ - دریای پر آب چشم نمناک من است فرخی یزدی رباعیات شماره ۴۳ - چون موجد آزادی ما قانون است فرخی یزدی رباعیات شماره ۴۹ - دنیا چو یکی خانه و جای همه است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۱ - عالم همه عابدند و معبود یکی است فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۲ - دنیا که مقر حکمفرمائی توست فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۴ - این جعبه که آرا همه در دامن اوست فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۵ - آن جعبه که رأی خلق گنجینه اوست فرخی یزدی رباعیات شماره ۵۶ - ای جعبه که سرنوشت ما در ید توست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۲ - این زمزمه های شوم را قائل کیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۶ - آنکس که ز راه جور شد شادان کیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۷ - این زمزمه ها غیر مستحسن چیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۶۹ - در دیده ما فقر و غنا هر دو یکیست