فلسفه

فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۴ - باز دلبر به دلم عزم شبیخون دارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۵ - می پرستانی که از دور فلک آزرده اند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۱۸ - کانون حقیقت دهن بسته ما بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۲ - طوطی که چو من شهره به شیرین سخنی بود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۳ - سر و کار من اگر با تو دل آزار نبود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۶ - در جهان کهنه از نو شور و شر باید نمود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۲۷ - حلقه زلفی که غیر تاب ندارد فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۷ - تا در اقلیم قناعت خودنمائی کرده ایم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۴۹ - هر چند که با فکر جوانیم که بودیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۶۴ - ترسم ای مرگ نیائی تو و من پیر شوم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۱ - بس به نام عمر مرگ هولناکی دیده ام فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۴ - از جور چرخ کجروش، وز دست بخت واژگون فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۰ - ریز بر خاک فنا ای خضر آب زندگی فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۹ - دل ز غم یک پرده خون شد پرده پوشی تا به کی فرخی یزدی رباعیات شماره ۱ - بی چیزی من اگر چه پابست مرا فرخی یزدی رباعیات شماره ۷ - در موقع سخت می نباید شد سست فرخی یزدی رباعیات شماره ۹ - پیش همه منفعت اگر مطلوب است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۰ - با طبع بلند قصر قیصر هیچ است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳ - هر خواجه که خیل و حشمش بیشتر است