فلسفه

فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۵ - هر چند که سیل آرزو را سد نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۷ - جز ایزد پاک حاکم عادل نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۷۹ - در غمکده ای که شادیش جز غم نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۸۰ - هرگز دل ما غمین ز بیش و کم نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۹۱ - دردی بتر از علت نادانی نیست فرخی یزدی رباعیات شماره ۹۹ - خوش آنکه چو من حیات جاوید گرفت فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۰۹ - این چرخ برین که سرفرازی دارد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱۳ - فکر نوئی از برای ما باید کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱۹ - با این ره و رسم بد چه می باید کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۱ - یا هم چو ضعیف منزوی باید شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۷ - هر سر که بپای خم می سوده نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۶ - آنانکه لوای فقر افراخته اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۷۸ - عاقل که جز اقدام لزومی نکند فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۰۱ - هر خانه که شادیش بجز غم نبود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۰۲ - هر چند افق زمانه روشن نبود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۰۵ - اسرار سراچه کهن تازه نبود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۱۰ - روزی که دل غمزده را شادی بود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۱۵ - دولت چو بفکر خویش تشکیل شود فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲۲ - ثروت سبب وحی سماوی نشود