مدح

امیر معزی قصاید شماره ۲۳۷ - شکر یزدان را که از فر وزیر شهریار امیر معزی قصاید شماره ۲۳۸ - گل و مَه است همانا شکفته عارض یار امیر معزی قصاید شماره ۲۳۹ - ربود از دلم آن زلف بی‌قرار، قرار امیر معزی قصاید شماره ۲۴۰ - ای پرنگار گشته ز تو ‌دور روزگار امیر معزی قصاید شماره ۲۴۳ - زان دو رشته دُرّ مکنون زان دو لعل آبدار امیر معزی قصاید شماره ۲۴۴ - شادیم و کامکار که شاد است و کامکار امیر معزی قصاید شماره ۲۴۵ - از بهر وفاداری آمد بر من یار امیر معزی قصاید شماره ۲۴۸ - ترک نزاید چنو به کاشغر اندر امیر معزی قصاید شماره ۲۴۹ - دو شب‌ گویی که یکجای است‌ گرد یک بهار اندر امیر معزی قصاید شماره ۲۵۰ - برآورد دولت جهانی دگر امیر معزی قصاید شماره ۲۵۱ - با نصرت و فتح و ظفر آمد به نشابور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۲ - ای امیر مظفر منصور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۳ - تا رایت منصور تو ای خسرو منصور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۴ - از رایت منصور تو ای خسرو منصور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۵ - هرگز که شنیدست چنین بزم ‌و چنین سور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۶ - از خلد گرفت بوستان نور امیر معزی قصاید شماره ۲۵۷ - پیر شد طبع جهان از گردش‌ گردون پیر امیر معزی قصاید شماره ۲۵۸ - همی بنازد تیغ و نگین و تاج و سریر امیر معزی قصاید شماره ۲۶۰ - پیام دادم نزدیک آن بت کشمیر امیر معزی قصاید شماره ۲۶۱ - ای چو جد و پدر اندر خور دیهیم و سریر