مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۲۹۱ - رسید عید همایون و روزه کرد رحیل امیر معزی قصاید شماره ۲۹۲ - گهی ز مشک زند برگل شگفته رقم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۳ - شهی‌ که هست همه عالمش به زیر علم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۴ - ز عقدهٔ ذَنب آخر برست شمس عجم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۵ - ای قاعدهٔ ملک به فرمان تو محکم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۶ - آن چنبر پرحلقه و ان حلقه پرخم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۷ - هفت چیز از خسرو عالم همی نازد به هم امیر معزی قصاید شماره ۲۹۸ - موسم عید و لب دجله و بغداد خُرَم امیر معزی قصاید شماره ۳۰۲ - از مشک اگر ندیدی بر پرنیان علم امیر معزی قصاید شماره ۳۰۳ - جاوید ز یادِ خسروِ عالم امیر معزی قصاید شماره ۳۰۵ - رسید عید و ز قندیل نار داد به جام امیر معزی قصاید شماره ۳۰۶ - هست زلف و دهن و قد تو ای سیم اندام امیر معزی قصاید شماره ۳۰۷ - منت خدای را که برون آمد از غمام امیر معزی قصاید شماره ۳۰۸ - حلم باید مرد را تا کار او گیرد نظام امیر معزی قصاید شماره ۳۱۱ - ای ز شاهی و جوانی شاد و از دولت به کام امیر معزی قصاید شماره ۳۱۴ - چون پدید آمد مبارک ماه نو بر آسمان امیر معزی قصاید شماره ۳۱۵ - عَمد‌ا همی‌ نهان کند آن ماه سیم‌تن امیر معزی قصاید شماره ۳۱۶ - چون قوام‌الدین و فخرالدین ندیدم میهمان امیر معزی قصاید شماره ۳۱۸ - ایا ای جوهر علوی گرفته چرخ را دامن امیر معزی قصاید شماره ۳۱۹ - ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من