شماره ۲۹۱ - رسید عید همایون و روزه کرد رحیل
شماره ۲۹۲ - گهی ز مشک زند برگل شگفته رقم
شماره ۲۹۳ - شهی که هست همه عالمش به زیر علم
شماره ۲۹۴ - ز عقدهٔ ذَنب آخر برست شمس عجم
شماره ۲۹۵ - ای قاعدهٔ ملک به فرمان تو محکم
شماره ۲۹۶ - آن چنبر پرحلقه و ان حلقه پرخم
شماره ۲۹۷ - هفت چیز از خسرو عالم همی نازد به هم
شماره ۲۹۸ - موسم عید و لب دجله و بغداد خُرَم
شماره ۳۰۲ - از مشک اگر ندیدی بر پرنیان علم
شماره ۳۰۳ - جاوید ز یادِ خسروِ عالم
شماره ۳۰۵ - رسید عید و ز قندیل نار داد به جام
شماره ۳۰۶ - هست زلف و دهن و قد تو ای سیم اندام
شماره ۳۰۷ - منت خدای را که برون آمد از غمام
شماره ۳۰۸ - حلم باید مرد را تا کار او گیرد نظام
شماره ۳۱۱ - ای ز شاهی و جوانی شاد و از دولت به کام
شماره ۳۱۴ - چون پدید آمد مبارک ماه نو بر آسمان
شماره ۳۱۵ - عَمدا همی نهان کند آن ماه سیمتن
شماره ۳۱۶ - چون قوامالدین و فخرالدین ندیدم میهمان
شماره ۳۱۸ - ایا ای جوهر علوی گرفته چرخ را دامن
شماره ۳۱۹ - ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من