مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳۲۰ - ای ماه لاله روی من ای سرو سیم‌تن امیر معزی قصاید شماره ۳۲۱ - نباشد اصلی در عشق یار توبه من امیر معزی قصاید شماره ۳۲۲ - ای برشکسته سنبل مشکین به نسترن امیر معزی قصاید شماره ۳۲۳ - خیال صورت جانان شکست توبهٔ من امیر معزی قصاید شماره ۳۲۶ - آنچه‌ کرد امسال در روم و عرب شاه جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۲۷ - چون بهشت است این همایون بزم سلطان جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۲۸ - چیست آن دریا که هست از بخشش او در جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۲۹ - طبع‌ گیتی سرد گشت از باد فصل مهرگان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۰ - زرگری سازد همی باد خزان اندر رزان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۲ - رای سلطان معظم خسرو خسرونشان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۳ - ای گوهری که سنگ یمانی توراست کان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۴ - بشکفت و تازه گشت دگرباره اصفهان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۵ - از دورهای گردون وز صنع‌های یزدان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۶ - دو گوهرند سزاوار مجلس و میدان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۷ - بر قاعدهٔ ملت پیغمبر یزدان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۸ - مرا درست شد از آفریدگار جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۳۹ - خدایگان جهان شاکر از خدای جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۰ - چون برآرم به زبان نام خداوند جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۱ - هر آن عاقل‌که او بندد دل اندر طاعت یزدان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۳ - چو لالستان همی بینم شکفته عارض جانان