مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳۹۷ - در زلف تو گویی‌که فکند ای صنم چین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۸ - عید قربان و ماه فروردین امیر معزی قصاید شماره ۳۹۹ - ای به ملک و دولت و شاهی سزای آفرین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۰ - آمد آن فصلی کز او خرم شود روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۱ - فزود قیمت دینار و قدر دانش و دین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۲ - آفرین‌باد آفرین بر خسرو روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۳ - بیافرید خداوند آسمان و زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۷ - ای مبارک فخر امت ای همایون مجددین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۸ - از آن دندان چون پروین مرا شد دیده پر پروین امیر معزی قصاید شماره ۴۰۹ - دو محمد آفرید ایزد سزای آفرین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۰ - خدایگان زمان است و شهریار زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۱ - زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۳ - آن بت که هست چهرهٔ خور پیش او رهین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۴ - همی فرازد دولت همی فزاید دین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۵ - زهی خجسته و فرخنده باد فروردین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۶ - ایا معزی برهانی این جمال ببین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۷ - باد میمون و مبارک بر شه روی زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۱۸ - چنانکه ناصر دین هست پادشاه زمین امیر معزی قصاید شماره ۴۲۰ - دو چشم تو هستند فتّان و جادو امیر معزی قصاید شماره ۴۲۱ - سمنبری‌ که فسونگر شدست عبهر او