مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳۴۵ - معزِّ ِ دین ِ یزدان است سلطان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۶ - جاودان باد دولت سلطان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۷ - جهان پیر دیگرباره تازه گشت و جوان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۸ - از هیبت و نهیب تو ای خسرو جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۴۹ - ای شکفته سنبل و شمشاد تو بر ارغوان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۲ - منت خدای را که به‌فرّ خدایگان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۳ - پرنیان بافد همی باد صبا در بوستان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۵ - تازه و نو شد ز فر باد فروردین جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۷ - بنگر به صبوح مجلس سلطان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۸ - گفتم مرا بوسه ده ای ماهِ دلستان امیر معزی قصاید شماره ۳۵۹ - جهان و هرچه در اوست آشکار و نهان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۱ - شد ز تاثیر سپهر سرکش نامهربان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۲ - همان بِه است که امروز خوش خوریم جهان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۳ - صنع خدای و عدل وزیر خدایگان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۴ - بت من است نگاری‌ که قامت و دل آن امیر معزی قصاید شماره ۳۶۵ - باد نوروزی همه کلّه زند در بوستان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۶ - سمن‌ْبری که دلم تنگ ‌کرد هم‌چو دهان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۸ - کیمیا دارد مگر با خویشتن باد خزان امیر معزی قصاید شماره ۳۶۹ - خطّ است ‌گرد عارض آن ماه دلستان امیر معزی قصاید شماره ۳۷۰ - آنچه من بر چهره دارم یار دارد در میان