مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۴۵۰ - نبود چون تو مَلِک در جهان جهانداری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۱ - ای جُسته جفاکاری جَسته ز وفاداری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۲ - ایا شاهی‌که عالم را همی زیر عَلَم داری امیر معزی قصاید شماره ۴۵۴ - بر هوا ابر بهاری سیم پالاید همی امیر معزی قصاید شماره ۴۵۵ - سمنبرا، صنما، یارِ غمگسار منی امیر معزی قصاید شماره ۴۵۶ - ای زلف دلبر من پربند و پرشکنی امیر معزی قصاید شماره ۴۵۷ - مخوان فسانهٔ افراسیاب تورانی امیر معزی قصاید شماره ۴۵۸ - ایا شهریاری که صاحب قرانی امیر معزی قصاید شماره ۴۵۹ - چو تو ندید و نبیند زمانه سلطانی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۰ - شهنشه ملک شاه الب ارسلانی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۱ - دلم چون دهان کرد کوچک دهانی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۴ - دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان ‌کنی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۵ - ای خداوندی که تاج دین پیغمبر تویی امیر معزی قصاید شماره ۴۶۶ - ای خداوندی که در روی زمین داور تویی امیر معزی ترکیبات شماره ۱ - شادیم و کامکار که شادست و کامکار امیر معزی ترکیبات شماره ۳ - گر چون تو به ترکستان ای بت پسرستی امیر معزی ترجیعات شماره ۱ - عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم امیر معزی ترجیعات شماره ۲ - فصل زمستان رسید و فصل خزان شد امیر معزی ترجیعات شماره ۳ - ترک من برگل نقاب از سنبل پرُتاب‌ کرد امیر معزی غزلیات شماره ۱۷ - سرو روان چو کوه به کردار ماه کرد