مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۳۷ - چون بر زمین طلیعۀ شب گشت آشکار ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۳۸ - ای زسعی تو برافراخته سر ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۳۹ - کراست زهره که با این دل ز صبر نفور ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۴۱ - گهی که بار دهد شاه بر سریر سرور ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۴۴ - هزار توبه شکسته ست زلف پر شکنش ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۴۶ - نهی زلفین عنبر بار بر دوش ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۴۷ - نشست خسرو روی زمین به استحقاق ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۴۹ - اَهذِهِ رَوزَةُ مِن ذاتِ اَحجالِ ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۰ - قدوم ماه مبارک مبارک است به فال ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۳ - هوالعید یسقی بکاس المدام ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۴ - چو ماه یکشبه بنهفت چهره از نظرم ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۵ - ای حکم تو چون قضای مبرم ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۶ - چون برافراخت خسرو سیارگان علم ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۷ - منم امروز و دلی زانده گیتی به دو نیم ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۸ - ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۵۹ - گیتی ز فرّ دولت فرمانده جهان ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۰ - زهی گشوده ز طبع تو چشمه سار سخن ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۲ - شبی به خیمه ی ابداعیان کن فیکون ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۳ - ای بر زده به تقویت ملک آستین ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۴ - سر برافراخت بر سپهر برین