مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۶ - شهی که ملک تفاخر کند به گوهر او ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۷ - ای مهر و مه نتیجه رای منیر تو ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۸ - هرچه فرّ و جاه قدرست ای همایون بارگاه ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۶۹ - مرا مبَشر اقبال بامداد پگاه ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۱ - ای قصر ملک را ز معالیت کنگره ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۳ - نباشدت نفسی در سر آن کله داری ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۴ - زهی چو عقل علم گشته در نکو کاری ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۶ - دوش آوازه درافکند نسیم سحری ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۷ - سریر سلطنت اکنون کند سرافرازی ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۸ - ای ظفر موکب تو را بر پی ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۷۹ - در این هوس که من افتاده ام به نادانی ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۸۰ - ای ماه سروقامت و ای سرو ماه روی ظهیرالدین فاریابی قصاید شماره ۸۱ - زهی مسخّر حُکمت ز ماه تا ماهی ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۲ - ای خسروی که از رخ دوشیزگان غیب ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۸ - حامی ملک سعد دولت و دین ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۹ - ای خسروی که رایت جاه و جلال تو ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۱۰ - بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۱۱ - خدایگان صدور زمانه صدرالدّین ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۱۲ - پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین ظهیرالدین فاریابی قطعات شماره ۱۴ - خدایگان جهان شهریار روی زمین