مدح

ادیب صابر قصاید شماره ۸ - چو بر جان من شد هوای تو غالب ادیب صابر قصاید شماره ۹ - مال و جمال و بی غمی و صحت و شباب ادیب صابر قصاید شماره ۱۰ - سرو سیمینی و بار سرو سیمین آفتاب ادیب صابر قصاید شماره ۱۳ - ای خجل با روی و زلفت روز و شب ادیب صابر قصاید شماره ۱۴ - آسمانی است فروزنده به رایی صایب ادیب صابر قصاید شماره ۱۶ - دولت سلطان ما فرمان یزدان آمده ست ادیب صابر قصاید شماره ۱۸ - خوشا وقتا که وقت نوبهار است ادیب صابر قصاید شماره ۱۹ - شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است ادیب صابر قصاید شماره ۲۰ - تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است ادیب صابر قصاید شماره ۲۱ - طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت ادیب صابر قصاید شماره ۲۳ - هرگز ندید چشم جهان روی مکرمات ادیب صابر قصاید شماره ۲۴ - رخ تو روز منیر است و زلف تو شب داج ادیب صابر قصاید شماره ۲۵ - آزر و مانی که صورتهای دلبر کرده اند ادیب صابر قصاید شماره ۲۶ - خوبی به روی خوب تو اقرار می کند ادیب صابر قصاید شماره ۲۷ - گر ز جفا دوست پشیمان شود ادیب صابر قصاید شماره ۲۸ - این پری رویان که با زلف پریشان آمدند ادیب صابر قصاید شماره ۲۹ - سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند ادیب صابر قصاید شماره ۳۰ - چه لعبتی است که او سر بریده خوب آید ادیب صابر قصاید شماره ۳۱ - زلف تو از مشک و مشک پر گره و بند ادیب صابر قصاید شماره ۳۲ - اگر چه عشق بتان سر به سر بلا باشد