مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ادیب صابر قصاید شماره ۶۴ - دهان خزینه گوهر شده ست و گوش صدف ادیب صابر قصاید شماره ۶۵ - مرا بگوی در آن نار دانه به دو نیم ادیب صابر قصاید شماره ۶۷ - بستد ز من آن پسته دهن دل به دو بادام ادیب صابر قصاید شماره ۶۸ - چه جوهر است که ماند به چرخ آینه فام ادیب صابر قصاید شماره ۶۹ - قد من شد چو دو زلف به خم دوست بخم ادیب صابر قصاید شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین ادیب صابر قصاید شماره ۷۱ - بهشت گشت به اردیبهشت و فروردین ادیب صابر قصاید شماره ۷۲ - وقت بهار نو صفت نو بهار کن ادیب صابر قصاید شماره ۷۳ - آمد شکسته دل شده با زلف پرشکن ادیب صابر قصاید شماره ۷۵ - جهان جوان شد از این نوبهار تازه جوان ادیب صابر قصاید شماره ۷۷ - روی زرینم از اندیشه سیمین بر او ادیب صابر قصاید شماره ۷۸ - گفتم رسید ماه بزرگ ای رخت چو ماه ادیب صابر قصاید شماره ۸۰ - نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه ادیب صابر قصاید شماره ۸۳ - عشقت ز بس که شعبده پیدا کند همی ادیب صابر قصاید شماره ۸۴ - نباشی یک زمان از عشق خالی ادیب صابر قصاید شماره ۸۶ - ای زلف یار من زرهی یا زره گری ادیب صابر قصاید شماره ۸۸ - نیسان نسیم باغ معنبر کند همی ادیب صابر قصاید شماره ۸۹ - نیکوی بر توست عاشق دیگران بر نیکوی ادیب صابر قصاید شماره ۹۰ - ای زلف دلبر من دلبند و دلگسلی ادیب صابر قصاید شماره ۹۲ - بهار لاله رخساری نگار سرو بالایی