شماره ۶۴ - دهان خزینه گوهر شده ست و گوش صدف
شماره ۶۵ - مرا بگوی در آن نار دانه به دو نیم
شماره ۶۷ - بستد ز من آن پسته دهن دل به دو بادام
شماره ۶۸ - چه جوهر است که ماند به چرخ آینه فام
شماره ۶۹ - قد من شد چو دو زلف به خم دوست بخم
شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
شماره ۷۱ - بهشت گشت به اردیبهشت و فروردین
شماره ۷۲ - وقت بهار نو صفت نو بهار کن
شماره ۷۳ - آمد شکسته دل شده با زلف پرشکن
شماره ۷۵ - جهان جوان شد از این نوبهار تازه جوان
شماره ۷۷ - روی زرینم از اندیشه سیمین بر او
شماره ۷۸ - گفتم رسید ماه بزرگ ای رخت چو ماه
شماره ۸۰ - نبید روشن و آواز رود و روی چو ماه
شماره ۸۳ - عشقت ز بس که شعبده پیدا کند همی
شماره ۸۴ - نباشی یک زمان از عشق خالی
شماره ۸۶ - ای زلف یار من زرهی یا زره گری
شماره ۸۸ - نیسان نسیم باغ معنبر کند همی
شماره ۸۹ - نیکوی بر توست عاشق دیگران بر نیکوی
شماره ۹۰ - ای زلف دلبر من دلبند و دلگسلی
شماره ۹۲ - بهار لاله رخساری نگار سرو بالایی