مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

ادیب صابر قصاید شماره ۳۴ - آمد آن فصل که در وی همه جز مل نخورند ادیب صابر قصاید شماره ۳۵ - آنکه رویت را به حسن روی شیرین آفرید ادیب صابر قصاید شماره ۳۶ - صورتگران چه حیله و تدبیر کرده اند ادیب صابر قصاید شماره ۳۷ - سرو سیمینی و سیمین سرو را یاقوت بار ادیب صابر قصاید شماره ۳۸ - بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار ادیب صابر قصاید شماره ۳۹ - اگر ندیده ای از مشک پیش لاله سپر ادیب صابر قصاید شماره ۴۲ - زنایبان رخ و چشم و زلفت ای دلبر ادیب صابر قصاید شماره ۴۴ - خمار داد سرم را به چشم نیم خمار ادیب صابر قصاید شماره ۴۵ - زهی در غمزه چون هاروت ساحر ادیب صابر قصاید شماره ۴۸ - روزه رفت و رسید عید فراز ادیب صابر قصاید شماره ۴۹ - بسته است رنگ روی مرا بر میان خویش ادیب صابر قصاید شماره ۵۰ - دیدم کنار خویش تهی از نگار خویش ادیب صابر قصاید شماره ۵۱ - چو دیده دید بر آن روی آبدار آتش ادیب صابر قصاید شماره ۵۲ - ستم کردست بر جانم سر زلف ستمکارش ادیب صابر قصاید شماره ۵۵ - در شد چمن باغ به دیبای ملمع ادیب صابر قصاید شماره ۵۷ - دلم را دیده عاشق کرد عاشق ادیب صابر قصاید شماره ۵۸ - در این برف و سرما چه چیز است لایق ادیب صابر قصاید شماره ۵۹ - گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق ادیب صابر قصاید شماره ۶۰ - گهی حریف خلافی گهی رفیق وفاق ادیب صابر قصاید شماره ۶۱ - ای در حسد چشم تو هاروت به بابل