مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیرخسرو دهلوی خسرو و شیرین بخش ۳۹ - مجلس ساختن خسرو پرویز با حکیمان امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۳ - نعت خاتم انبیا که لوح محفوظ نگین راستین اوست، و کلام الله نقش نگین او، زین الله خاتم امورنا، بایادیه امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۵ - مدح شیخ الطریقه نظام الحق والحقیقة محمدی، که عیسی آخر الزمانش فرستادند، تا دم جان بخش او: اسلام محمدی را از سر زنده گردانیده، و عمر جاوید بخشید متع الله المسلمین به طول بقائه امیرخسرو دهلوی مجنون و لیلی بخش ۶ - فی المحمده المحمدیه، و هو ختم اخلفاء العرب و العجم، وارث الخلافه من آدم، علاء الدنیا و الدین، ناصر امیرالمؤمنین، المستنصر برب العالمین، المستعم به حبل الله المتین، رفع فی الخلافه در جاته، و جعل اخلاقه خلفاء الا قالیم فی حیاته امیرخسرو دهلوی آیینه سکندری بخش ۵ - دلم چون به گوهر کشی خاص گشت رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۳۰ - در مدح نصر بن احمد سامانی رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۳۷ - دیر زیاد آن بزرگوار خداوند رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود رودکی قصاید و قطعات شماره ۴۷ - دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل رودکی قصاید و قطعات شماره ۵۱ - اندی که امیر ما باز آید پیروز رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۸۹ - مادر می رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۰۱ - ترنج بیدار اندر شده به خواب گران رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۱۲۱ - بوی جوی مولیان آید همی امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۳۱۹ - حسن تو هم به کودکی افت شهر گشت اگر رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۲ - هر آن چه مدح تو گویم درست باشد و راست رودکی ابیات پراکنده شماره ۳۹ - از جود قبا داری پوشیده مشهر رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۲۰ - گرفته روی دریا جمله کشتی‌های بر تو رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۲۱ - هر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشت رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۵۹ - بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) گزیدهٔ غزلیات غزل شمارهٔ ۷۱ - خدا حافظ