شمارهٔ ۵ - ایضا در مدح همو
شمارهٔ ۶ - ایضا در مدح همو
شمارهٔ ۷ - در یاس از خلق و توکل به خدا
شمارهٔ ۱۳ - در صفت قصر شیخ ابواسحاق
شمارهٔ ۱۹ - در وصف ایوان سلطانی گوید
شمارهٔ ۲۳ - در وصف کاخ سلطانی گوید
شمارهٔ ۱ - در مدح شاه شیخ ابواسحاق و شرح احوال خود و تضمین قطعهای از ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۲ - مثنوی در وصف ایوان شاه شیخ ابواسحاق
شمارهٔ ۲ - در مدح سلطان اویس جلایری
شمارهٔ ۳ - در مدح شاه شیخ ابواسحق
رباعی ۲۴ - لب هر که بر آن لعل طربناک نهد
بخش ۱ - سرآغاز
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - امیر خسرو نزد سلطان کیقباد رسید قصیدهٔ مدحیه را شاید درین ایام به وی تقدیم داشته باشد:
شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح میدهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماند
شمارهٔ ۳ - سلطان کیقباد، گر چه جوان عشرت پسند و عیاش بود مگر از فهم شعر بی بهره نبود وامیر خسرو را صله داد و مکلف به نظم آوردن شرح دیدار او سال پیش بین پسر و پدر (کیقباد و ناصرالدین محمود) نمود، زیرا امیر خسرو خود گواه آن وقایع بود که، آن زمان سبب استحکام اوضاع سلطنت هند گردید در قران السعدین میگوید:
شمارهٔ ۱۵ - نعت
شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلی
شمارهٔ ۶۷ - نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم
شمارهٔ ۶۹ - مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس
شمارهٔ ۸۱ - صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!