مدح

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۵ - ایضا در مدح همو عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۶ - ایضا در مدح همو عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۷ - در یاس از خلق و توکل به خدا عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۱۳ - در صفت قصر شیخ ابواسحاق عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۱۹ - در وصف ایوان سلطانی گوید عبید زاکانی مقطعات شمارهٔ ۲۳ - در وصف کاخ سلطانی گوید عبید زاکانی مثنویات شمارهٔ ۱ - در مدح شاه شیخ ابواسحاق و شرح احوال خود و تضمین قطعه‌ای از ظهیر فاریابی عبید زاکانی مثنویات شمارهٔ ۲ - مثنوی در وصف ایوان شاه شیخ ابواسحاق عبید زاکانی ترکیبات شمارهٔ ۲ - در مدح سلطان اویس جلایری عبید زاکانی ترکیبات شمارهٔ ۳ - در مدح شاه شیخ ابواسحق عبید زاکانی رباعیات رباعی ۲۴ - لب هر که بر آن لعل طربناک نهد عبید زاکانی عشاق‌نامه بخش ۱ - سرآغاز امیرخسرو دهلوی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - امیر خسرو نزد سلطان کیقباد رسید قصیدهٔ مدحیه را شاید درین ایام به وی تقدیم داشته باشد: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱ - امیر خسرو در قرآن السعدین شرح می‌دهد که چون سلطان به «خان جهان» اقطاع «اوده»را عطا کرد ، وی با «خان جهان» در انجا ماند امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۳ - سلطان کیقباد، گر چه جوان عشرت پسند و عیاش بود مگر از فهم شعر بی بهره نبود وامیر خسرو را صله داد و مکلف به نظم آوردن شرح دیدار او سال پیش بین پسر و پدر (کیقباد و ناصرالدین محمود) نمود، زیرا امیر خسرو خود گواه آن وقایع بود که، آن زمان سبب استحکام اوضاع سلطنت هند گردید در قران السعدین می‌گوید: امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۱۵ - نعت امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۳۳ - صفت دهلی امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۶۷ - نعت کامل جمالی که سر ناخنی از حسنش یک بدر را دو هلال گردانید، صلی الله علیه و آله و سلم امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۶۹ - مدح شیخی در آئینهٔ صفا مثالی است از ذات محمد مصطفی با لعین نه بلعکس امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۸۱ - صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه!