النوبة الثانیة
النوبة الثانیة
شمارهٔ ۱۴ - در بیان قیامت و گریز به مصیبت
بخش ۱۹ - در بیان آنکه آدمی چنانکه زید چنان میرد باز همچنان حشر شود ذات او از آنچه هست نگردد و چیز دیگر نشود آنچنانکه دانههای گندم و جو و برنج و گاورس و غیرها من الحبوب را چون در زمین بیندازند و بکارند از زمین همان رویند و سر برآرند اگر گندم است گندم و اگر جو است جو آدمیان نیز اگرچه بصورت یک رنگاند و یک نقش لیکن در معنی متفاوتاند و مخالف یکی امین است و یکی خائن یکی صالح است یکی طالح یکی مؤمن است و یکی کافر الی مالانهایه. چون بمیرند و در گور روند هر یکی چنانکه بود باز همچنان بر خیزد و حشر شود که یوم تبیض وجوه و تسود وجوه از این سبب میفرماید پیغامبر علیه السلام کماتعیشون تموتون و کما تموتون تحشرون.
شماره ۶۰ - شیخ گفت رسول گفت صلی اللّه علیه من یقرع ابواب الجنة من امتی فقراؤها و اکثر اهل ا
فهرست ابواب و فصول
فصل چهارم
فصل پنجم
شماره ۵۹۴ - گر منکر حشر و نشر و رستاخیزی
فصل هشتم - حصول ملکات نفسانیه به تکرار اعمال
علاج عجب به علم و دانش
تجسم متکبرین در قیامت
فصل - مدح و فضیلت نصیحت و خیرخواهی
اعانت به ظالم و راضی به فعل او شدن
صفت بیست و یکم - ریا و خودنمائی
بخش ۹۲ - زبانحال ام لیلی و تسلی دادن ح علی اکبر مادر خودرا
شماره ۹۰ - ای دو چشم اجل به تو نگران
بخش ۳ - اصل اول
بخش ۱۲۷ - پیدا کردن سخن گور با مرده
شماره ۴ - خدایا روزی این خودپرستان ساز جنت را