ناامیدی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۳۹ - ای پای ز دست داده در پی نرسی عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۵ - راهی به خودم که می‌نماید آخر عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۲۷ - جانی اگر از حق خبری میداری عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۱۹ - جان رفت و ندید محرمی در همه عمر عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۲۰ - از مال جهان جز جگری ریشم نیست عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۴ - کو تن که ز پای در فتادست امروز عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۸ - هم کار ز دست رفت در بی کاری عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۶۳ - امروز منم نشسته نه نیست نه هست عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۲ - دل رفت و ز آتش طرب دود ندید عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱۴ - بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۲ - گردل گویم به منتهایی نرسید عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۶ - دردا که دلم سایهٔ اقبال ندید عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۷ - جانم چو ز کنهِ کار آگاه نبود عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۰ - عمری به هوس نخل معانی بستم عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۳ - از حادثهٔ آب و گلم هیچ آمد عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۴ - آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۵ - گر قصد فلک کنم به پیشان نرسم عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۹ - در آرزوی چشمهٔ حیوان مردم عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۲۴ - دردا که دلم به هیچ درمان نرسید عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۳۲ - در بادیهای که عقل را راهی نیست