قصیده ۳۳ - دگر باره شد از تاراج بهمن
شماره ۲۶۵ - تا رخت بیفکند به صحرا دل من
رباعی ۲۳۹ - پائی که همی رفت به شبستان سر مست
رباعی ۸۱ - ای تخت تجمل تو بر علیین
شماره ۳۸ - فرو کوفتند آن بتان را بگزر
بخش ۲۴ - رفتن جم بگوی بازی و افتادن از اسب و هلاک شدن
۸۱- منت ایزد را که خالی گشت و پاک
شماره ۱۳۳ - آمد بهار و شعله به سنگی نمانده است
شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست
باغ