پند

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

نصرالله منشی باب الحمامة المطوقة و الجرذ والغراب والسلحفاة والظبی بخش ۱۷ - چون زاغ ملاطفت باخه در باب موش بشنود تازه ایستاد ,واو را گفت: شادکردی مرا و همیشه از جانب تو این معهود است. و تو هم بمکارم خویش بنازد و شاد و خرم زی , نصرالله منشی باب البوم و الغراب بخش ۱۴ - ملک بومان باشارت او التفات ننمود، تا آن زاغ را عزیز و مکرم و مرفه و محترم با او ببردند، ومثال داد تا در نیکو داشت مبالغت نمایند. همان وزیر که بکشتن او نصرالله منشی باب القرد و السلحفاة بخش ۷ - باخه گفت: امروز اعتراف و انکار من یک مزاج دارد، و در دل تو از من جراحتی افتاد که بلطف چرخ و رفق دهر مرهم نپذیرد. و داغ بدکرداری و لئیم ظفری در پیشانی نصرالله منشی باب الزاهد وابن عرس بخش ۱ - باب زاهد و راسو نصرالله منشی باب الاسد و ابن آوی بخش ۱۰ - مادر شیر چون بدانست که صدق شگال از غبار شبهت بیرون آمد و حجاب ریبت از جمال اخلاص برداشته شد شیر را گفت: این جماعت را امانی داده شد و رجوع ازان ممکن نی نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن هلالی جغتایی هلالی جغتایی مخمس بر غزل سعدی قاآنی شیرازی قطعات شماره ۸۳ - هر وقت که خر برآورد بانگ قاآنی شیرازی قطعات شماره ۸۶ - ای برادر گرت خطایی رفت قاآنی شیرازی قطعات شماره ۱۱۷ - دو سال تلخ نشاند شراب را در خم شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۱۲۹۰ - بشنو ای یار و اضطراب مکن شاه نعمت‌الله ولی قطعات قطعه ۶۰ - هر که با رند مست بنشیند شاه نعمت‌الله ولی قطعات قطعه ۱۰۲ - تن خرقه و سر کلاه و پایت نعلین شاه نعمت‌الله ولی رباعیات رباعی ۱۷۳ - حکمی از او محال باشد پرهیز شاه نعمت‌الله ولی مفردات شماره ۹ - اسب من چون همی خورد گه کاه شاه نعمت‌الله ولی مفردات شماره ۲۰۱ - گر زان که تو پاکی ای برادر اسدی توسی گرشاسپ‌نامه پرسش های دیگر و پاسخ برهمن اسدی توسی گرشاسپ‌نامه دیدن گرشاسب دخمه سیامک را اسدی توسی گرشاسپ‌نامه در صفت سفر سنایی غزنوی الباب الاوّل: در توحید باری تعالی فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّار