بخش ۱۷ - چون زاغ ملاطفت باخه در باب موش بشنود تازه ایستاد ,واو را گفت: شادکردی مرا و همیشه از جانب تو این معهود است. و تو هم بمکارم خویش بنازد و شاد و خرم زی ,
بخش ۱۴ - ملک بومان باشارت او التفات ننمود، تا آن زاغ را عزیز و مکرم و مرفه و محترم با او ببردند، ومثال داد تا در نیکو داشت مبالغت نمایند. همان وزیر که بکشتن او
بخش ۷ - باخه گفت: امروز اعتراف و انکار من یک مزاج دارد، و در دل تو از من جراحتی افتاد که بلطف چرخ و رفق دهر مرهم نپذیرد. و داغ بدکرداری و لئیم ظفری در پیشانی
بخش ۱ - باب زاهد و راسو
بخش ۱۰ - مادر شیر چون بدانست که صدق شگال از غبار شبهت بیرون آمد و حجاب ریبت از جمال اخلاص برداشته شد شیر را گفت: این جماعت را امانی داده شد و رجوع ازان ممکن نی
بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن
مخمس بر غزل سعدی
شماره ۸۳ - هر وقت که خر برآورد بانگ
شماره ۸۶ - ای برادر گرت خطایی رفت
شماره ۱۱۷ - دو سال تلخ نشاند شراب را در خم
غزل ۱۲۹۰ - بشنو ای یار و اضطراب مکن
قطعه ۶۰ - هر که با رند مست بنشیند
قطعه ۱۰۲ - تن خرقه و سر کلاه و پایت نعلین
رباعی ۱۷۳ - حکمی از او محال باشد پرهیز
شماره ۹ - اسب من چون همی خورد گه کاه
شماره ۲۰۱ - گر زان که تو پاکی ای برادر
پرسش های دیگر و پاسخ برهمن
دیدن گرشاسب دخمه سیامک را
در صفت سفر
فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّار