غزل ۴۸ - لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است
غزل ۳۲ - حیف که اوقات ما تمام هبا شد
رباعی ۸۱ - ای تخت تجمل تو بر علیین
رباعی ۹۵ - ای آنکه همیشه مست جام هوسی
غزل ۱۹۸ - چند بی بهره شود دیدهٔ گریانی؛ چند؟
غزل ۲۱۸ - هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم
غزل ۱۴۰۰ - به گفتگوی کسان مردمی که می‌لافند
غزل ۱۵۰۹ - بسکه در ساز صفاکیشان حیا خوابیده بود
غزل ۱۶۲۵ - زندگی افسرد فال شوخی سودا زنید
غزل ۱۶۳۲ - غافلان چند قبادوزی ادراک کنید
غزل ۱۶۶۸ - در هوس گاه عالم بیکار
غزل ۱۷۳۳ - به دل ز مقصد موهوم خار خار مریز
غزل ۲۱۸۴ - سراغ عیش ز عمر نمانده می‌گیرم
غزل ۲۴۹۷ - غم تلاش مخور عجز را مقدم‌کن
بخش ۹ - و هر جانور که در این کارها اهمال نماید از استقامت معیشت محروم ماند: ضایع گردانیدن فرصت و، کاهلی در موسم حاجت و، تصدیق اخبار که محتمل صدق و کذب باشد و
بخش ۱۰ - و هرگاه حوادث بعاقل محیط شود باید که در پناه صواب دود و برخطا اصرار ننماید و آن را ثبات عزم و حسن عهد نام نکند. چه هرکه بی راهبر بعمیا در راه جهول رود
بخش ۴۲ - و تو ای دمنه در عجز رای و خبث ضمیر و غلبه حرص و ضعف تدبیر منزلتی که زبان از تقریر آن قاصر است و عقل در تصویر آن حیران. و فایده مکر و حیلت تو مخدوم را
بخش ۴۴ - سرانجام دمنه
بخش ۸ - چون دمنه را در حبس بردند و بندگران بر وی نهاد کلیله را سوز برادری وشفقت صحبت برانگیخت، پنهان بدیدار او رفت، و چندانکه نظر بر وی افگند اشک باریدن گرفت
بخش ۱۶ - چون موش از ادای این فصول بپرداخت باخه او را جوابهای با لطف داد , و استیحاش او را بموانست بدل گردانید و گفت:
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
