هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از عشق، عرفان، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. در آن، مفاهیمی مانند عشق الهی، زهد، رندی، و حقیقت جویی به تصویر کشیده شده‌اند. شاعر از تضاد بین زهد و عشق، ظاهر و باطن، و مجاز و حقیقت صحبت می‌کند و بر اهمیت سیر و سلوک عرفانی تأکید دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.

شماره ۵۳۸ - مطرب نوا بپرده عشاق ساز کرد

مطرب نوا بپرده عشاق ساز کرد
کاز شور در عراق هوای حجاز کرد ۱

برگشته از حجاز سوی میکده بسر
زاهد سوی حقیقت میل از مجاز کرد ۲

حل گشت بر حکیم معما زگفتی
لعل شکرفشان بتکلم چو باز کرد ۳

عاشق بخواب نیست در چشم اگر به بست
کز بهر دید غیر بخود در فراز کرد ۴

پیشی زهم گرفته بقربانگه این و آن
کز خون رقم بچهره چو خط جواز کرد ۵

برخاسته بپیش قدت با نیاز وعجز
بر شاهدان باغ اگر سرو ناز کرد ۶

کوته نظر مخوانش چون زاهدان شهر
کاشفته صرف زلف تو عمر دراز کرد ۷

شیخ ار رود بطوف حرم رند پاکباز
رو بر در حریم علی با نیاز کرد ۸

زاهد نبرده سجده بخاک در مغان
او را بشرع عشق نگوئی نماز کرد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳۷ - بخود پیرایه چون آن سرو سیم اندام میبندد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۹ - یکجهان غم زچه در سینه تنگم جا کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.