شماره ۵۵۰ - بس خون بی گناهش در سینه بود مدغم

بس خون بی گناهش در سینه بود مدغم
بس قتل داد خواهش اندر ضمیر مضمر ۱

دل دید چون چنانش واله بماند و حیران
از تن بشد روان و شد گونه ام معصفر ۲

در اضطراب جانم لاحول گو زبانم
تعویذ اسم اعظم کردم بسی مکرر ۳

دستم زچاره کوتاه عقلم بخیره گمراه
شد خضر راه عشق و آموخت نام حیدر ۴

آگه شدم از آن راز تعویذ کردم آغاز
شد وحشتم زیکسو بیمم روانه یکسر ۵

نام علی چو بشنید سروش چو بید لرزید
خشمش برفت و خندید برخیر شد بدل شر ۶

آهسته گفت و نرمک کای عاشق ستم کش
با عشوه گفت و لابه کای طوطی سخن ور ۷

بر دل مگیر از من آوردم ار عتابت
آئینه ات مبادا از زنگ غم مکدر ۸

معشوق عاشقان را بس تجربت نماید
تا رفع غش کنندش آتش همی خورد زر ۹

اکنون چو زر خالص سنجیدام عیارت
من صیرفی عشقم هان قلب خود بیاور ۱۰

عشق تو نه مجاز است میلت نه حرص و آز است
قلب تو کان راز است از جرم رفته بگذر ۱۱

هان بوسه هر چه خواهی می بخشمت بپاداش
نقل و میت بیارم از لعل لب بکیفر ۱۲

درباره تو لغو است سعی رقیب از این پس
در حق تو ندارم من حرف غیر باور ۱۳

آشفته الستی و زجام عشق مستی
کس را نمی پرستی جز نایب پیمبر ۱۴

آن شمع بزم وحدت آن ناجی غوایت
خضر ره هدایت ساقی حوض کوثر ۱۵