هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عطار نیشابوری است که در آن شاعر از درد عشق، گمگشتگی در راه حق، و جستجوی معنویت سخن می‌گوید. او از مفاهیمی مانند کعبه، خرابات، وفا، جفا، و عشق مجنون به لیلا استفاده می‌کند تا احساسات عمیق خود را بیان کند. همچنین، اشاره‌ای به شیراز و فضای عیش و طرب آن دارد و در پایان، از حیدر (علی) به عنوان مفتاح مشکلات یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۹۵۴ - ما دردمند عشقیم عطار که دوا کو

ما دردمند عشقیم عطار که دوا کو
گمگشتگان راهیم آنخضر ره نما کو ۱

ای کعبه با خرابات داری اگر چه دعوی
کو آن مقام امن و در مروه ات صفا کو ۲

عهد مرا نپائی بر غیر آختی تیغ
گیرم وفا نداری ای نازنین جفا کو ۳

نبود اثر زلیلی ناید صدای مجنون
گر غافله گذشته پس ناله درا کو ۴

گفتم حدیث هجرش پرسم زمردم چشم
آمد بموج اشکم هنگام ماجرا کو ۵

عاشق بباخت جان و دارد رقیب دعوی
آن صدق را جزا چیست و آن کذب را سزا کو ۶

چشمش بزلف میگفت تو نافه من غزالم
با این اثر که در ماست آهو کجا ختا کو ۷

آب و هوای شیراز گفتند عیش خیز است
عیش و طرب کجا رفت آن آب و آن هوا کو ۸

خاک سرای حیدر مفتاح مشکلات است
مشکل شده است کارم آشفته آنسرا کو ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۵۳ - دریغ از گردش دوران و دور بی ثبات او
گوهر بعدی:شماره ۹۵۵ - تا که بکام مدعی شد لب جانفزای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.