حکایت - در این شهرباری به سمعم رسید

در این شهرباری به سمعم رسید
که بازارگانی غلامی خرید ۱

شبانگه مگر دست بردش به سیب
ببر درکشیدش به ناز و عتیب ۲

پری چهره هرچ اوفتادش به دست
ز رخت و اوانیش در سر شکست ۳

نه هرجا که بینی خطی دل فریب
توانی طمع کردنش در کتیب ۴

گوا کرد بر خود خدای و رسول
که دیگر نگردم به گرد فضول ۵

رحیل آمدش هم در آن هفته پیش
دل افگار و سربسته و روی ریش ۶

چو بیرون شد از کازرون یک دو میل
به پیش آمدش سنگلاخی مهیل ۷

بپرسید کاین قله را نام چیست؟
که بسیار بیند عجب هر که زیست ۸

کسی گفتش این راه را وین مقام
بجز تنگ ترکان ندانیم نام ۹

برنجید چون تنگ ترکان شنید
تو گفتی که دیدار دشمن بدید ۱۰

سیه را بفرمود کای نیکبخت
هم این جا که هستی بینداز رخت ۱۱

نه عقل است و نه معرفت یک جوم
اگر من دگر تنگ ترکان روم ۱۲

در شهوت نفس کافر ببند
وگر عاشقی لت خور و سر ببند ۱۳

چو مر بنده‌ای را همی پروری
به هیبت بر آرش کز او برخوری ۱۴

وگر سیدش لب به دندان گزد
دماغ خداوندگاری پزد ۱۵

غلام آبکش باید و خشت زن
بود بندهٔ نازنین مشت زن ۱۶

گروهی نشینند با خوش پسر
که ما پاکبازیم و صاحب نظر ۱۷

ز من پرس فرسودهٔ روزگار
که بر سفره حسرت خورد روزه‌دار ۱۸

ازان تخم خرما خورد گوسپند
که قفل است بر تنگ خرما و بند ۱۹

سر گاو و عصار ازان در که است
که از کنجدش ریسمان کوته است ۲۰