غزل ۵۶ - ای صوفی سرگردان، در بند نکونامی

ای صوفی سرگردان، در بند نکونامی
تا درد نیاشامی، زین درد نیارامی ۱

ملک صمدیت را، چه سود و زیان دارد
گر حافظ قرآنی، یا عابد اصنامی ۲

زهدت به چه کار آید، گر راندهٔ درگاهی؟
کفرت چه زیان دارد، گر نیک سرانجامی ۳

بیچارهٔ توفیقند، هم صالح و هم طالح
درماندهٔ تقدیرند، هم عارف و هم عامی ۴

جهدت نکند آزاد، ای صید که در بندی
سودت نکند پرواز، ای مرغ که در دامی ۵

جامی چه بقا دارد، در رهگذر سنگی؟
دور فلک آن سنگست، ای خواجه تو آن جامی ۶

این ملک خلل گیرد، گر خود ملک رومی
وین روز به شام آید، گر پادشه شامی ۷

کام همه دنیا را، بر هیچ منه سعدی
چون با دگری باید، پرداخت به ناکامی ۸

گر عاقل و هشیاری، وز دل خبری داری
تا آدمیت خوانند، ورنه کم از انعامی ۹