شماره ۳۰ - چون عذار خویش دارد نامه اعمال ما

چون عذار خویش دارد نامه اعمال ما
ساده پرکار فراوان شرم اندک سال ما ۱

میل ما سوی وی و میلش به سوی چون خودی ست
آرد از خود رفتنش ناگه به استقبال ما ۲

حال ما از غیر می پرسی و منت می بریم
آگهی باری که آگه نیستی از حال ما؟ ۳

عیش و غم در دل نمی استد خوشا آزادگی
باده و خونابه یکسانست در غربال ما ۴

نقش ما در خاطر یاران دژم صورت گرفت
بس که رو در هم کشید آیینه از تمثال ما ۵

نیشتر سازید و بگدازید هر جا تیشه ای ست
خون گرم کوهکن دارد رگ قیفال ما ۶

ما همای گرم پروازیم، فیض از ما مجوی
سایه همچون دود، بالا می رود از بال ما ۷

خضر و در سرچشمه حیوان فرو غلتیدنش
لغزش پایی ست کش رو داده در دنبال ما ۸

خاک را از ابر ادرار معین داده اند
بی می پارینه بر ما رانده اند، امسال ما ۹

با چنین گنجینه ارزد اژدهایی همچنین
حلقه بر گرد دل ما زد زبان لال ما ۱۰

جان غالب تاب گفتاری گمان داری هنوز؟
سخت بی دردی که می پرسی ز ما احوال ما ۱۱