هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، صبر، تقدیر و زندگی می‌پردازد. شاعر از عشق و ستم‌های آن سخن می‌گوید و به مسائلی مانند دل‌بستگی، رشک، تقدیر و چاره‌جویی در زندگی اشاره می‌کند. همچنین، مضامینی مانند ذوق و شوق، هنر و نوشتن، و نگاه انتقادی به زندگی نیز در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و ستم نیاز به درک بالاتری از زندگی دارند.

شماره ۱۵۱ - تا چند بلهوس می و عاشق ستم کشد

تا چند بلهوس می و عاشق ستم کشد
کو فتنه تا به داوری هم علم کشد ۱

دل را به کار ناز چه سرگرم کرده ای؟
یعنی به خویش هم کند و از تو هم کشد ۲

رشک ست و دفع دخل مقدر عتاب چیست؟
بگذار در دلم مژه چندان که نم کشد ۳

صیدت ز بیم جان نرمد بلکه می رود
تا دشت را ز شوق در آغوش رم کشد ۴

دشوار نیست چاره عیش گریزپای
دور قدح چو سلسله گر سر به هم کشد ۵

آنی که تاب جذبه ذوق نگاه تو
رنگ از گل و می از رز و صید از حرم کشد ۶

شوقم که روشناس دل نازنین تست
کی منت نوشتن و ناز قلم کشد ۷

زشت آن که تا ز زحمت پشت و شکم رهد
هم رنج کارسازی پشت و شکم کشد ۸

صهبا حلال زاهد شب زنده دار را
اما به شرط آن که همان صبحدم کشد ۹

از تازگی به دهر مکرر نمی شود
نقشی که کلک غالب خونین رقم کشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - شوخی چشم حبیب فتنه ایام شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.