شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا

وجود خاکی من گرچه می دهی بر باد
هزار جان عزیزم فدای جان تو باد ۱

هوای آتش و آب رخت نگویم ترک
گرم چو خاک دهی عمر نازنین بر باد ۲

اگر چه ترک تو تیغ جفا کشیده بود
ببوسمت لب شیرین و هر چه باداباد!‏ ۳

خوشا نگار گل اندام و باغ نوروزی
خوشا هوای مصلا و آب رکناباد ۴

خرابه ی دل حیدر که خانه ی غم تست
ز گنج وصل تو خوش باشد ار شود آباد ۵