هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید. او از زیباییهای معشوق، مانند چشمههای نوش، خط سیهپوش، و زلفهای حلقهدار او یاد میکند و بیان میکند که دلش از عشق معشوق سرگشته و مدهوش شده است. شاعر همچنین از وفاداری خود به معشوق و آرزوی نزدیکی به او سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد.
غزل ۱۲۷ - ای دلم مست چشمهٔ نوشت
ای دلم مست چشمهٔ نوشت
در خطم از خط سیه پوشت ۱
باد سرسبزی خطت که به لطف
سر برون زد ز چشمهٔ نوشت ۲
حلقه در گوش کرد خلق را
حلقهٔ زلف بر بناگوشت ۳
همچو من صد هزار سرگشته
حلقه در گوش حلقهٔ گوشت ۴
گشت معلوم من که جان نبرد
دلم از طرهٔ سیه پوشت ۵
تو به جان و دلی جفا کوشم
من به جان و دلم وفا کوشت ۶
عشوه مفروش زانکه من پس ازین
نخرم نیز خواب خرگوشت ۷
یاد کن از کسی که در همه عمر
نکند لحظهای فراموشت ۸
مست از آنم چنین که در بر خویش
مست در خواب دیدهام دوشت ۹
بو که تعبیر خوابم آن باشد
که شوم امشبی هم آغوشت ۱۰
دل عطار باده ناخورده
تا قیامت بمانده مدهوشت ۱۱
در خطم از خط سیه پوشت ۱
باد سرسبزی خطت که به لطف
سر برون زد ز چشمهٔ نوشت ۲
حلقه در گوش کرد خلق را
حلقهٔ زلف بر بناگوشت ۳
همچو من صد هزار سرگشته
حلقه در گوش حلقهٔ گوشت ۴
گشت معلوم من که جان نبرد
دلم از طرهٔ سیه پوشت ۵
تو به جان و دلی جفا کوشم
من به جان و دلم وفا کوشت ۶
عشوه مفروش زانکه من پس ازین
نخرم نیز خواب خرگوشت ۷
یاد کن از کسی که در همه عمر
نکند لحظهای فراموشت ۸
مست از آنم چنین که در بر خویش
مست در خواب دیدهام دوشت ۹
بو که تعبیر خوابم آن باشد
که شوم امشبی هم آغوشت ۱۰
دل عطار باده ناخورده
تا قیامت بمانده مدهوشت ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۵۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶ - در عشق تو عقل سرنگون گشت
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸ - تا دل من راه جانان بازیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.