هوش مصنوعی: این متن شعری است که زیبایی و جذابیت یک معشوق را با استفاده از تشبیهات و استعارات زیبا توصیف می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت مانند طوطی، گل، دریا و فلک برای توصیف ویژگی‌های معشوق استفاده کرده است. خط و رخسار معشوق به‌گونه‌ای توصیف شده که گویی جهان را تحت تأثیر خود قرار داده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت می‌شود.

غزل ۲۱۴ - چو طوطی خط او پر بر آورد

چو طوطی خط او پر بر آورد
جهان حسن در زیر پر آورد ۱

به خوش رنگی رخش عالم برافروخت
ز سرسبزی خطش رنگی بر آورد ۲

لب چون لعلش از چشمم گهر ریخت
بر چون سیمش از رویم زر آورد ۳

گل از شرم رخ او خشک لب گشت
ز خشکی ای عجب دامن تر آورد ۴

دهان تنگ او یارب چه چشمه است
که از خنده به دریا گوهر آورد ۵

سر زلفش شکار دلبری را
هزاران حلقه در یکدیگر آورد ۶

فلک زان چنبری آمد که زلفش
فلک را نیز سر در چنبر آورد ۷

فلک در پای او چون گوی می‌گشت
چو چوگانش به خدمت بر سر آورد ۸

چو شد عطار لالای در او
ز زلفش خادمی را عنبر آورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱۳ - زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد
گوهر بعدی:غزل ۲۱۵ - لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.