هوش مصنوعی: این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا توصیف می‌کند. شاعر از عناصری مانند لعل، گوهر، شکر، عسل و ستاره‌ها برای بیان زیبایی‌های ظاهری و تأثیرات عاطفی معشوق استفاده کرده است. همچنین، شاعر احساسات عاشقانه و تأثیرات عمیق معشوق بر قلب خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و شعر فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد

چو قفل لعل بر درج گهر زد
جهانی خلق را بر یکدگر زد ۱

لب لعلش جهان را برهم انداخت
خط سبزش قضا را بر قدر زد ۲

نبات خط او چون از شکر رست
ز خجلت چون عسل حل شد طبر زد ۳

به رخش حسن چون بر عاشقان تاخت
نیندیشید و لاف لاتذر زد ۴

رخ او تاب در خورشید و مه داد
لب او بانگ بر تنگ شکر زد ۵

چو نقاش ازل از بهر خطش
به سیمین لوح او بیرنگ برزد ۶

چو خط بنوشت گویی نقطهٔ لعل
درونش سی ستاره بر قمر زد ۷

بسی می‌زد به مژگان بر دلم تیر
بدو گفتم که کم زن بیشتر زد ۸

دلم از طره چون زیر و زبر کرد
گره بر طرهٔ زیر و زبر زد ۹

دلم خون کرد تا از پاش بفکند
عقیقی گشت آنگه بر کمر زد ۱۰

دلم با او چو دستی در کمر کرد
کمربند فلک را دست در زد ۱۱

فرید او را گزید از هر دو عالم
به یک‌دم آتشی در خشک و تر زد ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۳ - چون پرده ز روی ماه برگیرد
گوهر بعدی:غزل ۲۲۵ - دست در دامن جان خواهم زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.