شماره ۱۳۰ - دل اگر از غم او کار مرا مشکل کرد

دل اگر از غم او کار مرا مشکل کرد
آنچه با من غم او کرد غمش با دل کرد ۱

دید گردون که هلاک از ستم او نشدیم
دل بی رحم بتان را به جفا مایل کرد ۲

ز آب چشم آنچه کشد مردمک دیده سزاست
زآنکه در رهگذر سیل چرا منزل کرد ۳

هم کف موسوی از نور رخت خجلت کرد
هم دم عیسوی اعجاز لبت باطل کرد ۴

خواجه بسپرد به ناچار در آخر بجهان
بجهان آنچه زاسباب جهان حاصل کرد ۵

عاقل آن بود که از ساغر آئینه مثال
زنگ اندوه ز آئینه ی دل زایل کرد ۶

دید کز بهر نثارت بودم تحفه ی جان
چرخ در چشم تواش این همه ناقابل کرد ۷

خواست در حشر بدامان زندش دست (سحاب)
شرمش آمد چو نگاهی بسوی قاتل کرد ۸