خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی را بیان می‌کند. شاعر در این شعر به موضوعاتی مانند فقر، تواضع، عشق، و رهایی از تعلقات دنیوی اشاره می‌کند. او تأکید می‌کند که تا زمانی که فرد از خود و تعلقاتش رها نشود، به حقیقت و معنویت دست نخواهد یافت. همچنین، شاعر از مفاهیمی مانند عرش، آفتاب، و ماه به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عرفانی استفاده می‌کند.

رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. درک کامل این مفاهیم نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد حاصل می‌شود.

آنکه سر دارد کلاهت نرسدش
وانکه پر آب است جاهت نرسدش

هر که پست بارگاه فقر نیست
در بلندی دستگاهت نرسدش

هر که در خود ماند چون گردون بسی
گر نگردد گرد راهت نرسدش

تا نباشد همچو یوسف خواجه‌ای
بندگی در قعر چاهت نرسدش

تا کسی دارد به یک ذره پناه
عرش اگر باشد پناهت نرسدش

عرش اگر کرسی نهد در زیر پای
دست بر زلف سیاهت نرسدش

گرچه سر در عرش ساید آفتاب
پرتو روی چو ماهت نرسدش

نیم ترک چرخ در سر گشت از آنک
بو که بر ترک کلاهت نرسدش

تا کسی نشکست کلی قلب نفس
لاف از خیل و سپاهت نرسدش

تا نسوزد جملهٔ شب شمع زار
یک نسیم صبحگاهت نرسدش

تا کسی بر سر نگردد چون فلک
طوف گرد بارگاهت نرسدش

تا کسی جان ندهد از درد خمار
می ز لعل عذر خواهت نرسدش

گر نشد عطار یکتا همچو موی
مشک از زلف دو تاهت نرسدش

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir