هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و فداکاری سخن میگوید. او تمام وجود خود، از جمله تن، دل، تاج و تخت وفا را به معشوق تقدیم کرده است. شاعر همراه معشوق در شادی و غم بوده و حتی خود را بارها در راه عشق فدا کرده است. در نهایت، معشوق از او میخواهد که بیقرار باشد و شاعر این شرط را میپذیرد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۰ - تن در بد و نیک یار دادیم
تن در بد و نیک یار دادیم
دل در غم آن نگار دادیم ۱
تاجی برسر ز خاکپایش
بر تخت وفاش بار دادیم ۲
همرنگ تو سوی گل نشاندیم
هم پای بدست خار دادیم ۳
تا چند مگر که خویشتن را
در عشق هزار بار دادیم ۴
درقبضه زینهار خواری
سرمایه به زینهار دادیم ۵
فرمود که بی قرار می باش
ما نیز براین قرار دادیم ۶
دل در غم آن نگار دادیم ۱
تاجی برسر ز خاکپایش
بر تخت وفاش بار دادیم ۲
همرنگ تو سوی گل نشاندیم
هم پای بدست خار دادیم ۳
تا چند مگر که خویشتن را
در عشق هزار بار دادیم ۴
درقبضه زینهار خواری
سرمایه به زینهار دادیم ۵
فرمود که بی قرار می باش
ما نیز براین قرار دادیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - ای کرده همه بدی به جایم
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - زار بکشتی تو از آن می زیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
